ABD savaş uçaklarında neden F-13 ve F-17 isimlerini kullanmadı?

ABD savaş uçaklarının resmi adlandırma kodları genelde oldukça mantıklı bir sıra takip eder. Hava kuvvetlerinin en bilinen unsurları olan F-14 Tomcat, F-15 Eagle ve F-16 Fighting Falcon gibi modeller bu düzenin en net örnekleridir. Ancak kronolojik akışa bakıldığında, listenin F-16'dan sonra aniden F-18'e, ardından da F-22'ye atladığını görüyoruz. Çoğu insanın dikkatinden kaçan bu boşluğun arkasında, havacılık dünyasının az bilinen prototip süreçleri ve bazı köklü batıl inançlar yatıyor.

Lockheed Martin ve Boeing gibi dev savunma şirketleri, geliştirdikleri prototipleri numaralandırırken bazen bu isimlerin kalıcı olmasını sağlar. İşte o kayıp halkalardan biri olan F-17 kodu da 1970'li yıllarda neredeyse ordu envanterine girmek üzereydi.

F-17 tasarımından F-18 doğdu

Dönemin Northrop Aircraft firması, NASA'nın da desteğiyle YF-17 Cobra adında bir prototip geliştirdi ve 1976 yılında ilk uçuş testlerini gerçekleştirdi. Western Museum of Flight kayıtlarına göre şirket, ABD Hava Kuvvetlerinin hafif savaş uçağı programı için bu özel kontrat üzerinde çalışıyordu. Ancak rekabet büyüktü ve General Dynamics, geliştirdiği YF-16 modeliyle bu ihaleyi Northrop'un elinden aldı. Kazanan tasarım, bugün hepimizin bildiği F-16 Falcon modeline dönüştü.

ABD Deniz Kuvvetleri ise Northrop'un YF-17 Cobra tasarımındaki potansiyeli fark etmekte gecikmedi. Şirketle yeni bir sözleşme imzalayan ordu, üzerinde yoğun testler yapılan bu modeli uçak gemilerinde kullanılmak üzere F-18 Hornet ve Super Hornet serisine evriltti. Bugün bir F-18 ile YF-17 prototipi yan yana getirildiğinde aralarındaki tasarımsal akrabalık çok net bir şekilde anlaşılıyor.

Sayıların uğursuzluğu ve taktiksel tercihler

Listenin bir diğer kayıp kodu olan F-13'ün hikayesi ise biraz daha belirsiz. Tarih sayfaları karıştırıldığında, İkinci Dünya Savaşı'ndaki Alman bombardıman uçaklarıyla tanınan Junkers firmasının 1919 yılında "F13" adında ilk metal yolcu uçağını ürettiği görülüyor. Fakat ABD Hava Kuvvetleri bünyesinde hiçbir zaman modern bir F-13 savaş uçağı görev yapmadı. Avustralya Hava Kuvvetlerinin resmi yayın organı olan The Runway, bu durumun tamamen 13 sayısının uğursuzluğuna inanma durumundan (triskaidekaphobia) kaynaklandığını öne sürüyor.

Sadece uğursuzluk algısı değil, dönemin askeri stratejileri de isim tercihlerini doğrudan etkiledi. F-19 kodunun atlanarak doğrudan F-20'ye geçilmesi tam olarak bu stratejinin bir parçasıydı. Northrop firması, F-5 Tiger modelinin halefini geliştirirken F-19 ismini bilerek kullanmadı. Bunun temel sebebi, o dönemki Sovyetler Birliği uçaklarının genellikle MiG-19 veya 60 yıldan uzun süredir göklerde olan MiG-21 gibi tek sayılarla adlandırılmasıydı. Şirket Sovyet tasarımlarıyla karışmaması adına çift sayıyı tercih etse de F-20 hiçbir zaman prototip aşamasını geçemedi.

Saatte 1600 kilometreyi aşan hızlara ulaşan ve ülke hava sahasını korumakla görevli milyar dolarlık jetleri üretirken biraz batıl inanca sahip olmak kulağa garip gelebilir. Küresel savunma sanayisi devleri bunu hiçbir zaman resmi olarak kabul etmeyecektir ancak askeri havacılık tarihinin boşluklarını açıklayan en güçlü argümanlar hala bu hikayelerde gizleniyor.